Naar inhoud springen

streekspraok

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

streekspraok v /str̥é:kʲspr̥ɒ̀:k/

  1. (spraoklieër) 'ne spraokvorm mit 'n spraokgemeinsjap die zich allein in 'ne bepirkdje regio bevindj, dae wèttelik bezónjer besjermb mót waere
    't Limbörgs is gei dialek, mer 'n streekspraok.
Aafbraeking
  • streek-spraok
Synoniem
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif streekspraok streekspraokestreekspraoken
IPA /str̥é:kʲspr̥ɒ̀:k//str̥é:kʲspr̥ɒ̀:g/ /str̥é:kʲspr̥ɒ̀:kə//str̥é:kʲspr̥ɒ̀:kən/
dim. sjrif streekspräökskestreekspräöksken streekspräökskes
IPA /str̥é:kʲspr̥œ̀:kskə//str̥é:kʲspr̥œ̀:kskən/ /str̥é:kʲspr̥œ̀:kskəs//str̥é:kʲspr̥œ̀:kskəz/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk