tent

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n tent [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tent v /tǽn̥t/

  1. 'n meis tiejelike kónstruksje die me mekkelik kan verplaatse en die besteit oet 'n stèllaasj van stekker of buze woreuver me-n e dook duit spanne
  2. (euverdrechtelik) 'n plaats of e gelaeg wo zich ónwèttige of óngewinsdje dinger aafspele
Aafbraeking
  • tent
Variaasje
Aafleijinge
Zagswies
  • de tent oppe kop zitte: örges 'nen óngerein van make

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tent tente tenten
IPA /tǽn̥t/ /tǽnd/ /tǽn̥te/ /tǽn̥ten/
dim. sjrif tentje tentjen tentjes
IPA /tǽɲ̊ce/ /tǽɲ̊cen/ /tǽɲ̊ces/ /tǽɲ̊cez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

tent /tǽn̥t/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van tente
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van tente
Aafbraeking
  • tent