tinne

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tinne /tɪ́ne/

  1. gemaak van tin
Aafbraeking
  • tin-ne
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif tinne tinnen tinne tinnen tinne tinnen tinne tinnen tinne tinnen tinne tinnen
IPA /tɪ́ne/ /tɪ́nen/ /tɪ́ne/ /tɪ́nen/ /tɪ́ne/ /tɪ́nen/ /tɪ́ne/ /tɪ́nen/ /tɪ́ne/ /tɪ́nen/ /tɪ́ne/ /tɪ́nen/
partitief sjrif
IPA
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif
IPA
Raod

Wie bie alle stóffelike bieveugelike naamwäörd kump de predikatieve vorm neet zoea dök veur. In dees vel kaltj me lever van (gemaak) van tin.

In anger spraoke[bewirk]