Naar inhoud springen

toeaj

Van Wiktionary

indiane mit toeajen [1] oppe kop

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

toeaj v /tùä̯i̯/

  1. (kleier) 'n versiering veur oppe kop, meis inne vorm van 'ne bandj dae opgesierd is mit vaere
  2. e touw veur e sjeep mit vas te ligken ane kantj
  3. (euverdrechtelik) 'n gemein vrouw
    Die nötte toeaj wiltj tich inne zeik zitte.
Aafbraeking
  • toeaj
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif toeaj toeajetoeajen
IPA /tùä̯i̯/ /tùä̯jə//tùä̯jən/
dim. sjrif tuuejketuuejken tuuejkes
IPA /tʉ̜̀ɛ̯̈i̯kʲe//tʉ̜̀ɛ̯̈i̯kʲen/ /tʉ̜̀ɛ̯̈i̯kʲes//tʉ̜̀ɛ̯̈i̯kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]