tump

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

tump m (Nederlands: uiteinde, spits, punt, timp, hoek)

• Mofers: tu~mp (tu~mpe, tu~mpke)

Sinneniem

• sjeiven tómp

Verbuging

tumpe, tumpke

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

tump m /tǿm̥p/

1. e spits toeloupendj stök, e drieheukig stök landj

   Daen tump vannen haof mót nag gesjoeffeldj.

2. eine vanne veer oetheuk van e veerkentjig veurwerp (wie van 'nen dook of 'nen dèksel)

   Mitten tump vannen handjdook kums se waal ónger det rendje.

3. (euverdrechtelik) 't uterste puntj van get

Aafbraeking

• tump

Net get anges gesjreve

• tómp

Aafleijinge

• sjónketump

Verwantje wäörd

• gieër

Zagswies

• d'n tump ane Rotonde

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	tump		tumpe	tumpen
	IPA	/tǿm̥p/	/tǿmb/	/tǿm̥pə/	/tǿm̥pən/
dim.	sjrif	tumpke	tumpken	tumpkes
	IPA	/tǿm̥pkʲe/	/tǿm̥pkʲen/	/tǿm̥pkʲes/	/tǿm̥pkʲez/
dat.	sjrif	tump		tumpe	tumpen
	IPA	/tǿm̥p/	/tǿmb/	/tǿm̥pə/	/tǿm̥pən/

In anger spraoke

[3]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: tump
• Indonesisch: ujung^(id:)
• Ingels: point^(en:), tip
• Nederlandjs: tip g, punt g