wörmelke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wörmelke ó /wœ́rmə̽l̥kə/

  1. (boewkónde) e tuike det door 't gäötje van 'nen doorbaordje netuurstein zitj womit m'n anen angere kantj 't slaot vanne deur kan haole wen me dao-aan trèk
    Trèk mer aan 't wörmelke; dan geit die pórt vanallein aop.
Aafbraeking
  • wör-mel-ke
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wörmelke wörmelken wörmelkes
IPA /wœ́rmə̽l̥kə/ /wœ́rmə̽l̥kən/ /wœ́rmə̽l̥kəs/ /wœ́rmə̽l̥kəz/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif wörmelke wörmelken wörmelkes
IPA /wœ́rmə̽l̥kə/ /wœ́rmə̽l̥kən/ /wœ́rmə̽l̥kəs/ /wœ́rmə̽l̥kəz/

In anger spraoke[bewirk]