werm

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

werm /wǽrm/

  1. 'nen hoeagen temperatuur höbbendje
  2. de wörmdje van 't lief vashajendj (wie door kleier)
  3. wobie wörmdje nuuedig is
  4. (euverdrechtelik) aangenaam, aangenaam euverkómmendj
  5. (synoniem) anger waord veur begeisterd
Aafbraeking
  • werm
Aafleijinge
Antonieme
Verwantje wäörd
Zagswies
  • werm zeen: inne buurt van 'nen oetbinjel van e perbleem zeen
  • neet werm sjiete: gei taengewaord dörve te gaeve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif werme wermen werm werm werm werm wermp
IPA /wæ̀rme/ /wæ̀rmen/ /wæ̀rm/ /wǽrm/ /wæ̀rm/ /wǽrm/ /wǽr̥m̥p/ /wǽrmb/
kómparatief sjrif wermere wermeren wermer wermer wermer wermer wermert
IPA /wæ̀rmərə/ /wæ̀rmərən/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər̥t/ /wæ̀rmərd/
superlatief sjrif wermste wermsten wermste wermste wermste wermste wermste
IPA /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥sten/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/
partitief sjrif werms
IPA /wæ̀r̥m̥s/ /wæ̀rmz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) werms (toe) (wie) wermp (geer)
IPA /wì: wǽr̥m̥s tú:/ /wì: wǽr̥m̥p ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) wermers (toe) (wie) wermertj (geer)
IPA /wì: wæ̀rmər̥s tú:/ /wì: wæ̀rmər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Biewaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

werm /wǽrm/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • werm
Zagswies
  • neet werm sjiete: gei taengewaord dörve te gaeve

Verbuging[bewirk]

adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif werm
IPA /wǽrm/
kómparatief sjrif wermer
IPA /wæ̀rmər/
superlatief sjrif wermste
IPA /wæ̀r̥m̥ste/

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

werm /wæ̀rm/

  1. (neet-lemma) vrouwelike vorm inne positief van werm
  2. (neet-lemma) mieëveljelike vorm inne positief van werm
Aafbraeking
  • werm

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

werm /wæ̀rm/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van werme
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van werme
Aafbraeking
  • werm