werm

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

werm /wǽrm/

  1. 'n hoeag temperatuur höbbendje
  2. de wurmdje van 't lief vashajendj (wie door kleier)
  3. wobie wurmdje nuuedig is
  4. (euverdrechtelik) aangenaam, aangenaam euverkómmendj
  5. (synoniem) anger waord veur begeisterd
Aafbraeking
  • werm
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif werme wermen werm werm werm werm wermp
IPA /wæ̀rme/ /wæ̀rmen/ /wæ̀rm/ /wǽrm/ /wæ̀rm/ /wǽrm/ /wǽr̥m̥p/ /wǽrmb/
kómparatief sjrif wermere wermeren wermer wermer wermer wermer wermert
IPA /wæ̀rmərə/ /wæ̀rmərən/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər/ /wæ̀rmər̥t/
superlatief sjrif wermste wermsten wermste wermste wermste wermste wermste
IPA /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥sten/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/ /wæ̀r̥m̥ste/
partitief sjrif werms
IPA /wæ̀r̥m̥s/ /wæ̀rmz/

In anger spraoke[bewirk]