wil

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wil m /wɪ̀l/

  1. 't vermoge van ónaafhenkelik te kónne keze, de meugelikheid det me zien eige keus of veurnummes kan make
    De wil van 'ne miens wuuert döks bepaoldj door 't verstandj.
  2. de veurnummes of 't besloete van emes, det waat emes aan 'nen angeren opdruueg
    Ich haw mich waal te hajen ane wil van mien eljers.
  3. de hanjeling van 't daoveur te keze waat me duit, de bewóste veurnummes en winse van emes
Aafbraeking
  • wil
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd
Zagswies
  • mitte bèste wil: wuuert gebroek es nuancering van kritiek, óndanks alle mote die al gedaon is
    Mitte bèste wil, meh waatj geer wiltj wuuert nieks.
  • taenge wil en dank: mit taengezin
  • Wo 'ne wil is, is 'ne waeg: Es me get wörkelik wiltj, vindj m'n ouch e middel veur det te bereike.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wil
IPA /wɪ̀l/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif wil
IPA /wɪ̀l/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

wil /wɪ̀l/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van wille
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van wille
Aafbraeking
  • wil