wor

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

wor v (?) /wɒ̀r/

  1. 'nen toestandj worin nieks op orde gezatj is, 'nen toestandj worin al doorein en óneuverzichtelik is, 'nen toestandj worin nieks slaagmieësig is
Aafbraeking
  • wor
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • get dore wor höbbe: get doorein höbbe, óng'ordendj zeen
  • get inne wor trèkke: get op zón meneer verwikkele det 't nimmieë tegooj oeterein geit
  • inne wor zeen: kónfuus zeen

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wor
IPA /wɒ̀r/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke[bewirk]

Tössewirpsel[bewirk]

Lemma[bewirk]

wor? /wɒ́r/

  1. wuuert gebroek veur 'n bestaetiging of 'n antjwaord op te vraoge vanne loesterieër
Raod

Juus wie anger aandachstrèkkers löp 't gebroek van "wor" flot achteroet. Es stereotypering wuuert döks bie 't naodoon van ajer luuj edere zats aafgeslaote mit wor-e? Allewiel waeren aandachstrèkkers vervange door inhaadsloos nuanceringswäörd, wie eigentlik.

De vorm wor wuuert allein gebroek taenge luuj die m'n aansprik mit doe; veur luuj die m'n aansprik mit geer wuuert waotj gebroek.

Aafbraeking
  • wor
Variaasje
Verwantje wäörd

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

wor /wɒ̀r/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van worre
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van worre
Aafbraeking
  • wor