Naar inhoud springen

zitplaats

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

zitplaats v /zɪtpl̥à:ts/

  1. 'n plaats wo me kan zitte (wie in 'nen trein of bie e kónzaer)
Aafbraeking
  • zit-plaats
Antoniem
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zitplaats zitplaatsezitplaatsen
IPA /zɪtpl̥à:ts//zɪtpl̥à:dz/ /zɪtpl̥à:tsə//zɪtpl̥à:tsən/
dim. sjrif zitplaetskezitplaetsken zitplaetskes
IPA /zɪtpl̥ɛ̀:tskʲe//zɪtpl̥ɛ̀:tskʲen/ /zɪtpl̥ɛ̀:tskʲes//zɪtpl̥ɛ̀:tskʲez/

In anger spraoke

[bewirk]