bèl

bèl: bèlvórmige zèlfklinker.

bèl: 'ne lóchblaos in watere.

Lèmbörgsj

Oetspraok

• IPA: /ˈbɪl/ (Ètsbergsj)

Aafkóms

• E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Byl(la).

Zèlfstenjig naomswaordj

bèl w

1. (Hoeaglèmbörgsj) 'nen Bèlvórmige zèlfklinker, bekèndj ven kèrker.
2. (Hoeaglèmbörgsj) 'ne Lóchblaos in watere.
3. (Hoeaglèmbörgsj) E groeat taal aan gaze in g'm baome.
4. (Hoeaglèmbörgsj) (agking) 'n Einhed ven g'r sterk aan gloeje.
5. (Hoeaglèmbörgsj) E róndj, sjaolvórmig, bleik veurwèrp evórm einer klók ódder eins helfbóls midderzónger klaepele, gemèndj óm 'n mezieklik klank veur tö bringe tö g'm óprope ódder tö g'm teike.

Buging

(Hoeaglèmbörgsj)	inkelvaadj				mieëvaadj
	gans	avig	klènder	splintjer	gans	avig	klènder	splintjer
èègenersval	bèl	pèl	bèlke	pèlke	bèller	pèller	bèlkes	pèlkes
èègedómsval	bèls	pèls	bèlkes	pèlkes	bèller	pèller	bèlkes	pèlkes
richtingsval	bèlles	pèlles	bèlleske	pèlleske	bèllese	pèllese	bèlleskes	pèlleskes
rèèksval	bèl	pèl	bèlke	pèlke	bèller	pèller	bèlkes	pèlkes
veurwèrpsval	bèl	pèl	bèlke	pèlke	bèller	pèller	bèlkes	pèlkes
achterval
oetroopsval
middelsval