kust

Nieëderlandjsj

Zèlfstenjig naomswaordj

kust w/m

1. Kös, kós.

   Hij lag aan de kust te zonnen.

   Dae loog óp g'r kós tö zónne.

2. Sjaor.

   De boot ging rakelijks langs de kust.

   d'n Boeat góng vuuelliks lanks g'm sjaore.

Buging

(ABN)	inkelvaadj	mieëvaadj
èègenersval (gans):	kust	kusten
èègenersval (klènder):	kustje	kustjes
w.n.b. g'm broeke edv. èn rkv. zuuch óntlègking