mer

Lèmbörgsj

Oetspraok

• IPA: /ˈmær/ (Ètsbergsj)

Voogwaordj

mer

1. (Hoeaglèmbörgsj) Duudj aan det 'd ieës zatsdeil 't twieëds etaengersprèk.

Óntlègking

• «dóch» is ömmer broekber.
• «mer» gèldj veur h- ódder klinker.
• «men» gèldj veur b-, d-, h- èn t-.
• «med» gèldj veur d-, j- èn w-.
• «meh» gèldj veur al, oetnömmes b-, d-, h-, t- èn klinker.