infinitive

Van Wiktionary

Ingels[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

infinitive /ɪn.'fɪ.nɪ.tɪv/

  1. ónbepirk, ónbegrens

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

infinitive /ɪn.'fɪ.nɪ.tɪv/

  1. (spraoklieër) infinitief