mèt

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

mèt v (Nederlands: geit)

• Mofers: met (mette, metje)

Sinneniem

• girm

Verbuging

mètte, mètje

Mestreechs

Veurzètsel

mèt /mɛt/

1. in 't gezèlsjap vaan
2. door gebruuk te make vaan

In aander taole

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: mit

Aadingels: mid(ang:), miþ(ang:) Aadkirkslavisch: съ(cu:) Arabisch: مع(ar:) Baskisch: -ekin(eu:) Bengaals: সঙ্গে(bn:), সাথে(bn:) Bölgaars: с(bg:), със(bg:) Frans: avec(fr:) Gotisch: 𐌼𐌹𐌸(got:) Grieks (nuuj): με(el:)

Hindi: से(hi:) Ieslandjs: með(is:), við(is:) Ingels: with(en:) Japans: と(ja:) Koreaans: 같이(ko:) Litouws: su(lt:) Macedonisch: со(mk:) Nederlandjs: met(nl:), mee(nl:), mede

Oekraïens: з(uk:), із(uk:) Pruus: mit Russisch: при(ru:), с(ru:), со(ru:) Servisch: при(sr:), pri(sr:), с(sr:), s(sr:) Spaans: con(es:) Viëtnamees: với(vi:) Witrussisch: з(be:) Zweeds: med

Bijwoord

mèt /mɛt/

1. in iemes zie biezien
2. op 'tzèlfde momint

Voogwoord

mèt /mɛt/

1. op 't tiedspunt dat