vanwaege

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Veurzitsel[bewirk]

Lemma[bewirk]

vanwaege /ván'wɛ́:ʝe/ (liaison: vanwaegen)

  1. oet naam van
    Doe kries de gojendaag gezag vanwaege bèstemoder.
    Vanwaege Sjaak de fietsjemaeker kries te nag de groette.
  2. door 'n zeker raeje, guuef de raejen of oearzaak aan veur get
    Vanwaegen 't waer höbbe v'r d'n optoch mótten oetstèlle.
Raod

Beteikenis [2] is nuuj en vervingk "door" en "veur". De biebehuuerendje biewäörd blieve "daodoor", "daoveur", "hiedoor", "hieveur", "wodoor" en "woveur".

Aafbraeking
  • van-wae-ge
Variaasje
Synoniem
Aafleijinge
Samestèlling
Zagswies
  • vanwaegen 't ieëwig aanhaje: ómdet zoea aangedrónge wuuert ('n óntligk veur gaer te numme det aangebaoje wuuert; döks gezag wen gaar gènnen aandrank daohaer is)

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]