vocatief

Van Wiktionary


Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

vocatief m /vò:ka̽tif ~ vò:ka̽'tif/

  1. (alternatief) anger spèlling veur vokatief
Raod

Dees spèlling maag m'n ouch gebroeke veur 't waord. 't Gebroek is neet stuuerendj en wuuert dus neet aafgeraoje.

Aafbraeking
  • vo-ca-tief