zieër

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zieër /zìæ̯̈r/

  1. (te ~) in te hoeage maot, in 't biezunjert te väöl
Raod

Allewiel wuuert dit waord bao oetsloetendj gebroek in samespeel mit wirkwaordsvörm; opvolgendje vörm mit biewäörd of bieveugelike naamwäörd klinke get ajerwèts. Meis lieëtj m'n in zónne val 't waord "zieër" daotössen oet:

  • Det belle doert mich te (zieër) lang.
  • Die sjoon zeen mich te (zieër) duur.
Aafbraeking
  • zieër
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • al te zieër: in te hoeage maot
    Die zeen waal get al te zieër mitein besjeftig; det wuuert nag get.
  • te zieër
    Det is te zieër gezag.
    Doe mós kieke des te dao neet te zieër väöl aan verwaegs; dan vèltj det óm.

In anger spraoke[bewirk]