óngernumming

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

óngernumming v /ʊ́ŋər'nǿmɪŋ/

  1. e bedrief inne vorm van 'n organizaasje det mitduit aan 't ikkenomisch verkieër veur zoea wins te behaole
  2. (euverdrechtelik) 'n zwaor taak
    Det waas 'n flinke óngernumming veur dae kepotte wage vanne waeg aaf te kriege.
Aafbraeking
  • óng-er-num-ming
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif óngernumming óngernumminge óngernummingen
IPA /ʊ́ŋər'nǿmɪŋ/ /ʊ́ŋər'nǿmɪŋe/ /ʊ́ŋər'nǿmɪŋen/
dim. sjrif óngernummingske óngernummingsken óngernummingskes
IPA /ʊ́ŋər'nǿmɪ̽ŋ̊skʲe/ /ʊ́ŋər'nǿmɪ̽ŋ̊skʲen/ /ʊ́ŋər'nǿmɪ̽ŋ̊skʲes/ /ʊ́ŋər'nǿmɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]