Naar inhoud springen

aaneinplekking

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

aaneinplekking v /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪŋ/

  1. (spraoklieër) e stèlsel wobie wäörd oetgebrèdj waere door achter-, veur-, óm- of inveugsele toe te veugen ane waorddeil
  2. (synoniem) anger waord veur samekluntjering
Aafbraeking
  • aan-ein-plek-king
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aaneinplekking aaneinplekkinge aaneinplekkingen
IPA /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪŋ/ /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪŋe/ /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪŋen/
dim. sjrif aaneinplekkingske aaneinplekkingsken aaneinplekkingskes
IPA /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪ̽ŋ̊skʲe/ /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪ̽ŋ̊skʲen/ /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪ̽ŋ̊skʲes/ /á:'nɛ́i̯n̥pl̥ækʲɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]