begrujjing

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

begrujjing v /bə'ɣrǿjɪŋ/

1. 't gehieël aan plantje die grujje, veural op ein specefieke plaats of e zeker gebied

Aafbraeking

• be-gruj-jing

Variaasje

• ↓begreujing

Verwantje wäörd

• wasdóm

Samestèlling

• begruj- + -ing

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	begrujjing		begrujjinge	begrujjingen
	IPA	/bə'ɣrǿjɪŋ/		/bə'ɣrǿjɪŋe/	/bə'ɣrǿjɪŋen/
dim.	sjrif	begrujjingske	begrujjingsken	begrujjingskes
	IPA	/bə'ɣrǿjɪ̽ŋ̊skʲe/	/bə'ɣrǿjɪ̽ŋ̊skʲen/	/bə'ɣrǿjɪ̽ŋ̊skʲes/	/bə'ɣrǿjɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

Frans: végétation v Ieslandjs: gróður(is:) m Ingels: vegetation(en:) Japans: 植物(ja:) Nederlandjs: begroeiing g, vegetatie g

Pruus: Vegetation v Sjinees: 植物(zh:) Spaans: vegetación v Zweeds: vegetation g, växtlighet g