Naar inhoud springen

bekleijing

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bekleijing v /bə'kl̥ɛ̀jɪŋ/

  1. 'n laog stóf of laer veur 'n hel oppervlaakdje of e muibelstök mit te versieren en te besjerme
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief bekleiïng of bekleiing.

Aafbraeking
  • be-klei-jing
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bekleijing bekleijinge bekleijingen
IPA /bə'kl̥ɛ̀jɪŋ/ /bə'kl̥ɛ̀jɪŋe/ /bə'kl̥ɛ̀jɪŋen/
dim. sjrif bekleijingske bekleijingsken bekleijingskes
IPA /bə'kl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲe/ /bə'kl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲen/ /bə'kl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲes/ /bə'kl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

bewirk