Naar inhoud springen

bestaetiging

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bestaetiging v /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪŋ/

  1. 'n uting womit m'n aanguuef det get det gezag is of gesjreve staot wörkelik zoea is
Aafbraeking
  • be-stae-ti-ging
Synonieme
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bestaetiging bestaetiginge bestaetigingen
IPA /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪŋ/ /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪŋe/ /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪŋen/
dim. sjrif bestaetigingske bestaetigingsken bestaetigingskes
IPA /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲe/ /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲen/ /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲes/ /bə'stɛ̀:tɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]