cantate

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

cantate v /kán̥'tà:tə/

1. (meziek) 'n gezónge kómpeziesje die beglèdj wuuert door instermenten en meis mieë wie ein bewaeging haet

Aafbraeking

• can-ta-te

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	cantate		cantates
	IPA	/kán̥'tà:tə/		/kán̥'tà:təs/	/kán̥'tà:təz/
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—

In anger spraoke

• Frans: cantate v
• Ingels: cantata
• Japans: 交声曲^(ja:)
• Nederlandjs: cantate g
• Pruus: Kantate v
• Spaans: cantata v
• Zweeds: kantat g