kinnisloosheid

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kinnisloosheid v /kʲɪ́nɪsl̥ò:sɛ́i̯d/

  1. (lètterlik) de eigesjap van 't sónger kinnis zeen
  2. (filosofie) de euvertuging det me neet kan bewiezen of weten of God (of anger baovenetuurlike versjiensele) bestaon (of juus neet)
Aafbraeking
  • kin-nis-loos-heid
Synoniem
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kinnisloosheid kinnisloosheidheje
kinnisloosheidhede
kinnisloosheidhejen
kinnisloosheidheden
IPA /kʲɪ́nɪsl̥ò:sɛ́i̯d/ /kʲɪ́nɪsl̥ò:sé:je/
/kʲɪ́nɪsl̥ò:sé:de/
/kʲɪ́nɪsl̥ò:sé:jen/
/kʲɪ́nɪsl̥ò:sé:den/
dim. sjrif kinnisloosheidheidje kinnisloosheidheidjen kinnisloosheidheidjes
IPA /kʲɪ́nɪsl̥ò:sɛ́i̯ce/ /kʲɪ́nɪsl̥ò:sɛ́i̯cen/ /kʲɪ́nɪsl̥ò:sɛ́i̯ces/ /kʲɪ́nɪsl̥ò:sɛ́i̯cez/

In anger spraoke[bewirk]

[2]