koomp

Van Wiktionary


Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

koomp /kò:m̥p/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) inne vergangen tied van kómme
Raod

Deze vorm kump van oearsprónk allein veur inne kónjunktief, mer allewiel huuert me dem ouch väöl innen indicatief.

Aafbraeking
  • koomp
Net get anges gesjreve
Variaasje