lètter

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

lètter v /le̞ter/

  1. e gesjreve teike det me broek veur 'ne klank van 'n gespraoke taal veur te stèlle
Aafbraeking
  • lèt-ter
Variaasje
Synoniem
Zagswies
  • ('n) S is 'n króm lètter: wuuertj gezag wen emes 't veugwaord "es" gebroek, veur dao-euver aafkeuring te ute (vergeliek mit: Es d'n hemel inviltj, höbbe v'r allemaol 'n blaw patsj).

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif lètter lètters
IPA /le̞ter/ /le̞ter̥s/ /le̞terz/
dim. sjrif lètterke lètterken lètterkes
IPA /le̞ter̥kʲe/ /le̞ter̥kʲen/ /le̞ter̥kʲes/ /le̞ter̥kʲez/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif lètter lèttere lètteren
IPA /le̞ter/ /le̞tere/ /le̞teren/
dim. sjrif lètterke lètterken lètterkes
IPA /le̞ter̥kʲe/ /le̞ter̥kʲen/ /le̞ter̥kʲes/ /le̞ter̥kʲez/

In anger spraoke[bewirk]