organel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

organel v /ɒ́rɣa̽'næ̀l/

1. (laeveslieër) e deil van 'n cel mit 'n eige functie

Aafbraeking

• or-ga-nel

Verwantje wäörd

• cel, orgaan

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	organel		organelle	organellen
	IPA	/ɒ́rɣa̽'næ̀l/		/ɒ́rɣa̽'nǽle/	/ɒ́rɣa̽'nǽlen/
dim.	sjrif	organelke	organelken	organelkes
	IPA	/ɒ́rɣa̽'næ̀l̥kʲe/	/ɒ́rɣa̽'næ̀l̥kʲen/	/ɒ́rɣa̽'næ̀l̥kʲes/	/ɒ́rɣa̽'næ̀l̥kʲez/

In anger spraoke

• Frans: organite m
• Ieslandjs: frumulíffæri^(is:) ó
• Ingels: organelle
• Nederlandjs: organel ó
• Pruus: Organelle v, Organell ó
• Spaans: orgánulo v
• Zweeds: organell g