Naar inhoud springen

rein

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

rein m (Nederlands: nageboorte bij koe)

Verbuging

reine, reinke

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

rein v (Nederlands: perceelgrens, rooilijn)

Verbuging

reine, reinke

Bieveuglik naamwaord

[bewirk]

rein (Nederlands: rein, zuiver, schoon, puur, volledig, niets dan, slechts, zuiver, enkel, absoluut)

Sinneniem
Verbuging

reine m, rein v/p, reinder, reinste


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

rein v /rɛ̀i̯n/

  1. (bieëster) de naogebaorte bie 'n koe
  2. (ajerwèts) de grens tösse twieë stökker landj
Aafbraeking
  • rein
Aafleijinge
Zagswies
  • De rein mót nag kómme.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rein
IPA /rɛ̀i̯n/
dim. sjrif
IPA