slang

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n slang [1]
'n slang [2]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

slang v /sl̥àŋ/

  1. (bieëster) Serpentes: e reptiel mit e lank, en meis gled, lief sónger puuet
  2. 'n buigzaam buus
    Ieës kós 't nanneet zelf aomhaolen en kreeg 't e deil slengskes inne naas.
  3. (spraokkónde) minder spraok, meis gevöldj mit ruugspraok
Aafbraeking
  • slang
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif slang slange slangen
IPA /sl̥àŋ/ /sl̥áŋə/ /sl̥áŋən/
dim. sjrif slengske slengsken slengskes
IPA /sl̥æ̀ŋ̊skʲe/ /sl̥æ̀ŋ̊skʲen/ /sl̥æ̀ŋ̊skʲes/ /sl̥æ̀ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]