tisp

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

tisp v /tɪsp/

  1. (bieëster) 't vruike bie 'ne vós
  2. (euverdrechtelik) e vrouwmis det kwaod van karakter is
    Die nötte tisp mèntj ós weer alles te kónne verzouwe!
Aafbraeking
  • tisp
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tisp tispe tispen
IPA /tɪsp/ /tɪzb/ /tɪspe/ /tɪspen/
dim. sjrif tispke tispken tispkes
IPA /tɪspkʲe/ /tɪspkʲen/ /tɪspkʲes/ /tɪspkʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]