ubing

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ubing v /ʉ̜̀:bɪŋ/

  1. 'n lieërtechniek veur 't verkriege van 'n vaerdigheid of kinnis door die ederskieër oppernuuj te doon; de hanjeling van 't ube
  2. (euverdrechtelik) 'n teks of opgaaf veur zich te ube
Aafbraeking
  • u-bing
Synoniem
Samestèlling
Zagswies
  • Ubing maak de meister: Door väöl te uben en oppernuuj te doon lieërt me mieër en wuuert me baeter.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ubing ubinge ubingen
IPA /ʉ̜̀:bɪŋ/ /ʉ̜̀:bɪŋe/ /ʉ̜̀:bɪŋen/
dim. sjrif ubingske ubingsken ubingskes
IPA /ʉ̜̀:bɪ̽ŋ̊skʲe/ /ʉ̜̀:bɪ̽ŋ̊skʲen/ /ʉ̜̀:bɪ̽ŋ̊skʲes/ /ʉ̜̀:bɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]