Naar inhoud springen

vangen

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Sametrèkking

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

vangen /váŋɣən/

  1. (neet-lemma) (ajerwèts) vrouwelike vorm mit prepositioneel lidwaord van 't veurzitsel van
  2. (neet-lemma) (ajerwèts) ónziejige vorm mit prepositioneel lidwaord van 't veurzitsel van (mit liaison)
  3. (neet-lemma) (ajerwèts) mieëveljige vorm mit prepositioneel lidwaord van 't veurzitsel van
Aafbraeking
  • van-gen
Variaasje

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

vangen /váŋən/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van vange (mit liaison)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van vange (mit liaison)
  3. (neet-lemma) infinitief van vange (mit liaison)
Aafbraeking
  • vang-en

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

vangen /váŋən/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van vange
Aafbraeking
  • vang-en


Nederlandjs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

vangen /'va.ŋə(n)/

  1. vange
  2. prikke, snappe
Synoniem