verhuueging

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verhuueging v /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪŋ/

  1. de hanjeling van 't hoger make van get
  2. 'n plaats die hoger aangelag is es die ómgaeving
Aafbraeking
  • ver-huue-ging
Variaasje
Antoniem
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif verhuueging verhuueginge verhuuegingen
IPA /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪŋ/ /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪŋe/ /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪŋen/
dim. sjrif verhuuegingske verhuuegingsken verhuuegingskes
IPA /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪ̽ŋ̊skʲe/ /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪ̽ŋ̊skʲen/ /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪ̽ŋ̊skʲes/ /və̽'rʉ̜̀ɛ̯̈ʝɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]