verlouving

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verlouving v /və̽r'lɒ̀u̯vɪŋ/

  1. de hanjeling van 't aafspraeke mit einanger te trouwe
  2. d'n tied nao det me zich verlouf haet, veuraafgaondj aan 't wörkelik trouwe
Aafbraeking
  • ver-lou-ving
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif verlouving verlouvinge verlouvingen
IPA /və̽r'lɒ̀u̯vɪŋ/ /və̽r'lɒ̀u̯vɪŋe/ /və̽r'lɒ̀u̯vɪŋen/
dim. sjrif verluivingske verluivingsken verluivingskes
IPA /və̽r'lœ̀i̯vɪ̽ŋ̊skʲe/ /və̽r'lœ̀i̯vɪ̽ŋ̊skʲen/ /və̽r'lœ̀i̯vɪ̽ŋ̊skʲes/ /və̽r'lœ̀i̯vɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]