Naar inhoud springen

zalf

Van Wiktionary

zalf [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

zalf v /zàl̥f/

  1. 'n halfvleujbaar middel det m'n oppe hoed kan oetstrieken en es oetwenjig millesien deentj
    Op die wónj mós se dich get zalf doon.
  2. (synoniem) (euverdrechtelik) (graof spraokgebroek) anger waord veur majjenaes
Aafbraeking
  • zalf
Aafleijing
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif zalf zalve zalven
IPA /zàl̥f/ /zàlv/ /zàlvə/ /zàlvən/
dim. sjrif zelfke zelfken zelfkes
IPA /zæ̀l̥fkʲe/ /zæ̀l̥fkʲen/ /zæ̀l̥fkʲes/ /zæ̀l̥fkʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: zauf


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

zalf /zàl̥f/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van zalve
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van zalve
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van zalve
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van zalve
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van zalve
Aafbraeking
  • zalf
Variaasje