aafleijing

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aafleijing v /á:fl̥ɛ̀jɪŋ/

  1. 'n rits logisch opein kómmendje oetdrökkinge die d'n oearsprónk of de gróndj van get wieze
  2. (spraokkónde) e waord det gevörmp wuuert oet 'n anger waord of mieër anger wäörd
  3. 'n gebeurtenis of hanjeling die emes zien aandach verstuuert
  4. 't aafveuren of ewegstroume van 'n vlujstóf of e gaas
  5. (synoniem) anger waord veur óntspanning
Aafbraeking
  • aaf-lei-jing
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafleijing aafleijinge aafleijingen
IPA /á:fl̥ɛ̀jɪŋ/ /á:fl̥ɛ̀jɪŋe/ /á:fl̥ɛ̀jɪŋen/
dim. sjrif aafleijingske aafleijingsken aafleijingskes
IPA /á:fl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲe/ /á:fl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲen/ /á:fl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲes/ /á:fl̥ɛ̀jɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]