aanstèller

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aanstèller m /á:n̥sté̞ler/

  1. emes dae zich aanstèltj
Aafbraeking
  • aan-stèl-ler
Synoniem
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aanstèller aanstèllers
IPA /á:n̥sté̞ler/ /á:n̥sté̞ler̥s/ /á:n̥sté̞lerz/
dim. sjrif aanstèllerke aanstèllerken aanstèllerkes
IPA /á:n̥sté̞le̽r̥kʲe/ /á:n̥sté̞le̽r̥kʲen/ /á:n̥sté̞le̽r̥kʲes/ /á:n̥sté̞le̽r̥kʲez/
dat. sjrif aanstèller aanstèllers
IPA /á:n̥sté̞ler/ /á:n̥sté̞ler̥s/ /á:n̥sté̞lerz/

In anger spraoke[bewirk]