amien

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

amien m /á'mí:n ~ á'mìn/

1. (sjemie) 'n organische verbinjing die aafgelèdj is van ammoniak door ei, twieë of drie atoeame van waterstóf te vervange door waterkaolstóf

Aafbraeking

• a-mien

Verwantje wäörd

• aminozoer, ammoniak

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	amien		amiene	amienen
	IPA	/á'mí:n/		/á'mí:ne/	/á'mí:nen/
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	amien		amiene	amienen
	IPA	/á'mí:n/		/á'mí:ne/	/á'mí:nen/

In anger spraoke

• Ingels: amine
• Nederlandjs: amine g
• Pruus: Amin ó
• Russisch: амин^(ru:) m
• Spaans: amina v
• Zweeds: amin g