balk

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e deil belk [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

balk m /bál̥k/

  1. (boewkónde) 'ne paol mit veer kantje, meis mit 'n stiependje of dragendje functie
  2. e väölvlaak mit zès rechheukige ziejvlakke, ach hookpuntjen en twellef röbbe
  3. (euverdrechtelik) 'nen diekke streep, wie bie 't noeatesjrif
Aafbraeking
  • balk
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Det kan in 'ne balk: Det is hieël biezunjer. (Teikes veur biezunjer gebeurtenisse te herinjere sneej me dökker inne zwaorsten draagbalk vanne zöldering baove de koestal.)
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 70.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif balk belk
IPA /bál̥k/ /bálg/ /bǽl̥kʲ/ /bǽlgʲ/
dim. sjrif belkske belksken belkskes
IPA /bǽl̥kʲe/ /bǽl̥kʲen/ /bǽl̥kʲes/ /bǽl̥kʲez/
dat. sjrif balk belk
IPA /bál̥k/ /bálg/ /bǽl̥kʲ/ /bǽlgʲ/

In anger spraoke[bewirk]

[1]