banjo

'ne banjo

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

banjo m /bàɲo/

1. (meziek) e snaorinsterment mit veer toet zès snaoren en 'ne rónje klankkas mit dao-op e trómvel gespanne, det meis get sjerp klink

   Loester noe! Dao speeltj Jo oppe banjo.

Aafbraeking

• banj-o

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	banjo		banjo's
	IPA	/bàɲo/		/bàɲò:s/	/bàɲò:z/
dim.	sjrif	benjeuke	benjeuken	benjeukes
	IPA	/bæ̀ɲø̀:kə/	/bæ̀ɲø̀:kən/	/bæ̀ɲø̀:kəs/	/bæ̀ɲø̀:kəz/
dat.	sjrif	banjo		banjo's
	IPA	/bàɲo/		/bàɲò:s/	/bàɲò:z/

In anger spraoke

• Frans: banjo m
• Grieks (nuuj): μπάντζο^(el:) ó
• Ieslandjs: banjó^(is:) ó
• Ingels: dingo
• Nederlandjs: banjo g
• Pruus: Banjo ó
• Spaans: banjo m
• Zweeds: banjo g