beleidiging

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

beleidiging v /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪŋ/

  1. 'n verletsing vanne persuuenlike ieër van emes anges
  2. 'n beleidigendje hanjeling of uting
Aafbraeking
  • be-lei-di-ging
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif beleidiging beleidiginge beleidigingen
IPA /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪŋ/ /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪŋe/ /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪŋen/
dim. sjrif beleidigingske beleidigingsken beleidigingskes
IPA /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲe/ /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲen/ /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲes/ /bə'lɛ́i̯dɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]