biesmöt

biesmöt

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

biesmöt ó of m /bizmœt/ > /bism̥œt/

1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Bi en 't atoeamnómmer 83; e roeadwit zwaor metaal det hieël braekbaar meh neet vergiftig is en det oetzitj wen 't bevruus

Aafbraeking

• bies-möt

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	biesmöt		—
	IPA	/bism̥œt/	/bism̥œd/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	biesmöt		—
	IPA	/bism̥œt/	/bism̥œd/	—

In anger spraoke

• Fins: vismutti
• Frans: bismuth m
• Ieslandjs: bismút ó
• Ingels: bismuth
• Nederlandjs: bismut ó
• Portegees: bismuto^(pt:) m
• Pruus: Wismut ó, Bismut ó
• Russisch: висмут^(ru:) m
• Spaans: bismuto^(es:) m
• Volapük: bismutin^(vo:)
• Zweeds: vismut ó