bliestif

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne bliestif

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

bliestif m of v /blì:stɪf/

  1. e sjriefgerei det besteit oet 'ne zaachte, grafiete staaf, ómgaeve van 'n houtere ómhölsel
Aafbraeking
  • blie-stif
Samestèlling
Synoniem

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bliestif bliestifte bliestiften
IPA /blì:stɪf/ /blì:stɪv/ /blì:stɪfte/ /blì:stɪften/
dim. sjrif bliestifke bliestifken bliestifkes
IPA /blì:stɪfkʲe/ /blì:stɪfkʲen/ /blì:stɪfkʲes/ /blì:stɪfkʲez/
dat. sjrif bliestif bliestifte bliestiften
IPA /blì:stɪf/ /blì:stɪv/ /blì:stɪfte/ /blì:stɪften/

In anger spraoke[bewirk]