broeam

broeam

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

broeam m > m ~ ó /brùä̯m/

1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Br en 't atoeamnómmer 35; e broen halogeen det van netuur neet óngebónje veurkump

Aafbraeking

• broeam

Variaasje

• broom

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	broeam		—
	IPA	/brùä̯m/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	broeam		—
	IPA	/brùä̯m/		—

In anger spraoke

• Frans: brome m
• Ingels: bromine
• Nederlandjs: broom ó
• Pools: brom^(pl:) m
• Portegees: bromo^(pt:) m
• Pruus: Brom ó
• Russisch: бром^(ru:) m
• Spaans: bromo^(es:) m
• Zweeds: brom ó