brum

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n brum

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

brum v /brø̀m/

  1. (plantje) Cytisus scoparius: 'n plantj oete boeanefemielje (Fabaceae) die grujtj inne vorm van 'ne stroek, gèn däör haet, min blajer haet en goldjgael blome krieg die in truus grujje
Aafbraeking
  • brum
Aafleijinge
Zagswies
  • Brumme staon sierlik in 'ne vaas, meh verslakkere gaer.
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 93.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif brum brumme brummen
IPA /brø̀m/ /brǿmə/ /brǿmən/
dim. sjrif brumke brumken brumkes
IPA /brø̀m̥kə/ /brø̀m̥kən/ /brø̀m̥kəs/ /brø̀m̥kəz/

In anger spraoke[bewirk]


Ieslandjs[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

brum ó /prʏ:m/

  1. (plantje) knoep (beginsel van e blaad)