Naar inhoud springen

bungkelo

Van Wiktionary

'ne bungkelo

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

bungkelo m /bø̀ŋgəlo/

  1. (boewkónde) 'n weuning die allein besteit oete gróndjstok, 'n weuning sónger baovestok
Raod

Lèt op! Dit waord wuuert ouch gesjreven es bungalow.

Aafbraeking
  • bun-gke-lo
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bungkelo bungkelo's
IPA /bø̀ŋgəlo/ /bø̀ŋgəlò:s//bø̀ŋgəlò:z/
dim. sjrif bungkeleukebungkeleuken bungkeleukes
IPA /bø̀ŋgəlø̀:kə//bø̀ŋgəlø̀:kən/ /bø̀ŋgəlø̀:kəs//bø̀ŋgəlø̀:kəz/
dat. sjrif bungkelo bungkelo's
IPA /bø̀ŋgəlo/ /bø̀ŋgəlò:s//bø̀ŋgəlò:z/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk