comitatief
Mofers
[bewirk]Zelfstenjig naamwaord
[bewirk]Lemma
[bewirk]comitatief m /kó:mi̽ta̽tif/ (ouch: /kó:mi̽ta̽'tif/) ko~mitatief
- (spraoklieër) 'ne naamval dae gezelsjap aanguuef (same mit)
- Raod
De klemtoean ligk op dit waord meistens oppe ieëste silbe, meh versjuuf bie de verbaoge vörm ummer nao de twieëdje silbe.
d'n Diminutief van dit waord wuuertj praktisch neet gebroek.
- Aafbraeking
- co-mi-ta-tief
Verbuging
[bewirk]| inkelvaad | mieëvaad | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | ||
| nom. | sjrif | comitatief | comitatieve | comitatieven | |
| IPA | /kó:mi̽ta̽tif/ | /kó:mi̽ta̽tiv/ | /kó:mi̽ta̽'tive/ | /kó:mi̽ta̽'tiven/ | |
| dim. | sjrif | comitatiefke | comitatiefken | comitatiefkes | |
| IPA | /kó:mi̽ta̽'tifkʲe/ | /kó:mi̽ta̽'tifkʲen/ | /kó:mi̽ta̽'tifkʲes/ | /kó:mi̽ta̽'tifkʲez/ | |
| dat. | sjrif | comitatief | comitatieve | comitatieven | |
| IPA | /kó:mi̽ta̽tif/ | /kó:mi̽ta̽tiv/ | /kó:mi̽ta̽'tive/ | /kó:mi̽ta̽'tiven/ | |
In anger spraoke
[bewirk]- Ieslandjs: samvistarfall(is:) ó
- Ingels: comitative
- Nederlandjs: comitatief g