defektief

Mofers

Bieveugelik naamwaord

Lemma

defektief /dé:fæ̽k'tif/

1. (spraoklieër) zeker vörm van verveuging óntbraekendj of nag waal allein es infinitief te broeke (van e wirkwaord)

Aafbraeking

• de-fek-tief

Verbuging

		inkelvaad					mieëvaad	predikatief
		mannelik		vrouwelik	ónziejig			geslechtelik		ónziejig
		radikaal	liaison		radikaal	liaison		radikaal	liaison	radikaal	liaison
positief	sjrif	defektieve	defektieven	defektieve	defektief		defektieve	defektief		defektief
	IPA	/dé:fæ̽k'tìve/	/dé:fæ̽k'tìven/	/dé:fæ̽k'tìve/	/dé:fæ̽k'tif/	/dé:fæ̽k'tiv/	/dé:fæ̽k'tìve/	/dé:fæ̽k'tif/	/dé:fæ̽k'tiv/	/dé:fæ̽k'tif/	/dé:fæ̽k'tiv/
kómparatief	sjrif	defektievere	defektieveren	defektiever	defektiever		defektiever	defektiever		defektievert
	IPA	/dé:fæ̽k'tìvərə/	/dé:fæ̽k'tìvərən/	/dé:fæ̽k'tìvər/	/dé:fæ̽k'tìvər/		/dé:fæ̽k'tìvər/	/dé:fæ̽k'tìvər/		/dé:fæ̽k'tìvər̥t/	/dé:fæ̽k'tìvərd/
superlatief	sjrif	defektiefste	defektiefsten	defektiefste	defektiefste		defektiefste	defektiefste		defektiefste
	IPA	/dé:fæ̽k'tifste/	/dé:fæ̽k'tifsten/	/dé:fæ̽k'tifste/	/dé:fæ̽k'tifste/		/dé:fæ̽k'tifste/	/dé:fæ̽k'tifste/		/dé:fæ̽k'tifste/
partitief	sjrif									defektiefs
	IPA									/dé:fæ̽k'tifs/	/dé:fæ̽k'tìvz/

		inkelvaad	mieëvaad
flexieadverbiaal (positief)	sjrif	(wie) defektiefs (toe)	(wie) defektief (geer)
	IPA	/wì: dé:fæ̽k'tifs tú:/	/wì: dé:fæ̽k'tif ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal (kómparatief)	sjrif	(wie) defektievers (toe)	(wie) defektievertj (geer)
	IPA	/wì: dé:fæ̽k'tìvər̥s tú:/	/wì: dé:fæ̽k'tìvər̥c ʝ̊é:r/

Raod

De kómparatief enne superlatief kómme praktisch neet veur.

In anger spraoke

• Ingels: defective
• Nederlandjs: defectief

Biewaord

Neet-lemma

defektief /dé:fæ̽k'tif/

1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer

Aafbraeking

• de-fek-tief

Verbuging

		adverbiaal
		radikaal	liaison
positief	sjrif	defektief
	IPA	/dé:fæ̽k'tif/	/dé:fæ̽k'tiv/
kómparatief	sjrif	defektiever
	IPA	/dé:fæ̽k'tìvər/
superlatief	sjrif	defektiefste
	IPA	/dé:fæ̽k'tifste/