Naar inhoud springen

defektief

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

defektief /dé:fæ̽k'tif/

  1. (spraoklieër) zeker vörm van verveuging óntbraekendj of nag waal allein es infinitief te broeke (van e wirkwaord)
Aafbraeking
  • de-fek-tief

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif defektieve defektieven defektieve defektief defektieve defektief defektief
IPA /dé:fæ̽k'tìve/ /dé:fæ̽k'tìven/ /dé:fæ̽k'tìve/ /dé:fæ̽k'tif/ /dé:fæ̽k'tiv/ /dé:fæ̽k'tìve/ /dé:fæ̽k'tif/ /dé:fæ̽k'tiv/ /dé:fæ̽k'tif/ /dé:fæ̽k'tiv/
kómparatief sjrif defektievere defektieveren defektiever defektiever defektiever defektiever defektievert
IPA /dé:fæ̽k'tìvərə/ /dé:fæ̽k'tìvərən/ /dé:fæ̽k'tìvər/ /dé:fæ̽k'tìvər/ /dé:fæ̽k'tìvər/ /dé:fæ̽k'tìvər/ /dé:fæ̽k'tìvər̥t/ /dé:fæ̽k'tìvərd/
superlatief sjrif defektiefste defektiefsten defektiefste defektiefste defektiefste defektiefste defektiefste
IPA /dé:fæ̽k'tifste/ /dé:fæ̽k'tifsten/ /dé:fæ̽k'tifste/ /dé:fæ̽k'tifste/ /dé:fæ̽k'tifste/ /dé:fæ̽k'tifste/ /dé:fæ̽k'tifste/
partitief sjrif defektiefs
IPA /dé:fæ̽k'tifs/ /dé:fæ̽k'tìvz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) defektiefs (toe) (wie) defektief (geer)
IPA /wì: dé:fæ̽k'tifs tú:/ /wì: dé:fæ̽k'tif ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) defektievers (toe) (wie) defektievertj (geer)
IPA /wì: dé:fæ̽k'tìvər̥s tú:/ /wì: dé:fæ̽k'tìvər̥c ʝ̊é:r/
Raod

De kómparatief enne superlatief kómme praktisch neet veur.

In anger spraoke

[bewirk]

Biewaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

defektief /dé:fæ̽k'tif/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • de-fek-tief

Verbuging

[bewirk]
adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif defektief
IPA /dé:fæ̽k'tif/ /dé:fæ̽k'tiv/
kómparatief sjrif defektiever
IPA /dé:fæ̽k'tìvər/
superlatief sjrif defektiefste
IPA /dé:fæ̽k'tifste/