kómparatief

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kómparatief m /kʊ́mpa̽ra'tif/

  1. (spraokkónde) 'ne vorm van e bieveugelik naamwaord waat twieë dinger mitein vergeliek
Raod

d'n Diminutief van dit waord wuuertj praktisch neet gebroek.

Aafbraeking
  • kóm-pa-ra-tief

Grammaer[bewirk]

De kómparatief wuuert meis gevörmp door "-er" achtere stam te zitte: naat - nater, drök - drökker. Bie sómmige bieveugelike naamwäörd truuedj dan verstoeating op: aa~d - a\jer; bie anger bieveugelike naamwäörd juus 'n verangering nao sleiptoean wodoor de kwaliteit vanne klinker verangert: sjoea\n - sjoo~nder, druue\g - dreu~ger, roea\d - ro~jer. Bie väöl bieveugelike naamwäörd op 'ne alveolaire sonorant (wie "l", "n" en "r") kump 'n "-d-" achtere stam: kaal - kaalder, duuster - duusterder; bie anger bieveugelike naamwäörd kan juus e deil aafsliete: wildj - wiljer, jónk - jónger. Wiejer guuef 't nag 'n klein groep ónregelmieësige vörm, wie good - baeter.

Bie de vergelieking wuuert van aadshaer oet 't waord "wie" gebroek; allewiel huuert m'n ouch 't waord "es". 't Waord "dan" wuuert noeatj hieveur gebroek: Jan is ajer wie Har. > Jan is ajer es Har.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kómparatief kómparatieve kómparatieven
IPA /kʊ́mpa̽ra'tif/ /kʊ́mpa̽ra'tiv/ /kʊ́mpa̽ra'tive/ /kʊ́mpa̽ra'tiven/
dim. sjrif kómparatiefke kómparatiefken kómparatiefkes
IPA /kʊ́mpa̽ra'tifkʲe/ /kʊ́mpa̽ra'tifkʲen/ /kʊ́mpa̽ra'tifkʲes/ /kʊ́mpa̽ra'tifkʲez/
dat. sjrif kómparatief kómparatieve kómparatieven
IPA /kʊ́mpa̽ra'tif/ /kʊ́mpa̽ra'tiv/ /kʊ́mpa̽ra'tive/ /kʊ́mpa̽ra'tiven/

In anger spraoke[bewirk]